تخمین تراوایی مخازن گازی کربناته با استفاده از نگارِ تشدید مغناطیسی هسته‌ای (NMR) و شاخص زون جریانی به دست آمده از امواج استونلی (FZI- استونلی)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مهندسی انرژی و اقتصاد، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

2 استاد، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

3 دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف

4 دانشکده مهندسی شیمی و نفت،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران

10.22107/jpg.2020.206616.1112

چکیده

تراوایی یکی از مهمترین پارامتراهای مخزنی برای توسعه و گسترش مخزن می باشد که نشان دهنده قابلیت سنگ مخزن در انتقال سیال هاست. به علت ناهمگن بودن مخزن، تخمین تراوایی همیشه با خطای زیادی محاسبه می شود. برای محاسبه تراوایی، این مقاله به دو بخش کلی تقسیم شده است. در بخش اول، با استفاده از نگاره تشدید مغناطیسی هسته ای ((NMR گروه‌های آرامش (معادل واحدهای جریان هیدرولیکی یا HFU) تعیین شدند. مزیت این روش، حل مشکل خاصیت ناهمگن بودن مخزن است. در ادامه، تراوایی برای هر یک از گروه‌های آرامش با استفاده از روش FZI- از طریق داده های استونلی به دست آمد. بدین صورت که در ابتدا تفسیر پتروفیزیکی توسط نگاره های پتروفیزیکی صورت گرفت و میزان سرعت موج استونلی در ماتریکس سنگ با استفاده از نمودار متقاطع (عرضی) و روابط ریاضی تعیین شد. سپس با استفاده از داده‌های مغزه و خروجی ارزیابی پتروفیزیکی، فاکتور شاخص تطابق برای کانی‌های مختلف هر گروه آرامش محاسبه گردید و در نهایت با استفاده از روابط ریاضی، مقدار کمّی تراوایی با کمک مفهوم واحدهای جریان هیدرولیکی به طور پیوسته برای هریک از گروه های آرامش محاسبه شد. در این مطالعه برای هر کانی چند IMF مشخص شده است، به این صورت که ابندا رخساره ها (واحدهای جریان هیدرولیکی) را مشخص نموده و بر اساس واحدهای جریان هیدرولیکی برای هر کانی IMF های مختلف به دست آمده است. مزیت اصلی روش فوق این است که با ثبت خاصیت ذاتی موج استونلی که متاثر از تراوایی است، می‏توان یک نگاره پیوسته از تغییرات تراوایی در سرتاسر چاه تهیه کرد که خاصیت ناهمگن بودن مخزن را نیز در نظر می گیرد.

کلیدواژه‌ها